[ لِ یَ ] (اِخ) دیالمهٔ کردستان که از ۳۹۸ تا ۴۴۳ هـ .ق . در همدان و نهاوند فرمانروایی به استقلال داشته اند. مهمترین ایشان علاءالدوله ابوجعفر محمدبن دشمنزیاربن کاکویه پسر خال مجدالدولهٔ دیلمی و پسرش ظهیرالدین فرامرز علی و بعد از ایشان گرشاسب بن علاءالدوله و ابوحرب بن علاءالدوله است که اولین در همدان و نهاوند و دومین در نطنز حکومت داشته است. و انقراض آنان به دست سلاجقه بود.