معنی و تعریف
[ غُ مِ زُ حَ ] (اِخ) عبداللََّه بن
حسن بغدادی، مکنی به ابوالقاسم و معروف به
غلام زحل از منجمان و دانشمندان حساب
فلکی و افاضل قرن چهارهم هجری قمری
بود. او راست: کتاب «احکام النجوم»،
«التسییرات و الشعاعات»، «الاختیارات»،
«الجامع الکبیر» و «الاصول المجردة». وی به
سال ۳۷۶ هـ . ق. درگذشت. (از اعلام زرکلی
ج ۲ ص ۶۱۶). ابن الندیم علاوه بر کتب مذکور
کتاب الانفصالات را نیز به وی نسبت داده
است. رجوع به فهرست ابن الندیم چ ۱ مصر
ص ۳۹۵ و تاریخ الحکماء قفطی ص ۲۲۴ و
تتمة صوان الحکمة ص ۲۱۰ شود.