[ اَ مَ ] (اِخ) النجاری. الشیخ احمدبن احمد النجاری الدمیاطی الحقناوی الشافعی الخلوتی المصیلیحی. او راست: انوارالبصائر فی الصلوة علی أفضل القبائل و العشائر. طبع مصر سال ۱۲۶۰ هـ . ق. و حاشیة علی شرح الاجرومیة للشیخ حسن الکفراوی، طبع مصر بسال ۱۲۸۲. و نیز در هامش شرح الاجرومیة للشیخ حسن الکفراوی در بولاق بسال ۱۲۸۴ بطبع رسیده است. و سعادة الدارین منحة سیدالکونین و آن قصیده ای است طویل و مطلع آن این است: الحمدللّه أهل العشق ما انفصلوا ثم الصلاة علی المختار ما اتصلوا. طبع مطبعة العلمیة سال ۱۳۱۰. والعطیة المحمدیة فی قصة خیرالبریة. چاپ سنگی مطبعهٔ شرف بسال ۱۳۱۳. و قرة الابصار بشرح منطومة الاستغفار که سید مصطفی البکری آنرا منظوم کرده است، چاپ سنگی مصر بسال ۱۲۸۱. قصة مولد المصطفی المسماة بأنظر العقود علی بهجة الودود فی فضل اشرف مولود و آن حاشیه ای است بر رساله ای از خود مؤلف، چاپ سنگی مصر بسال ۱۲۸۳. نور البصائر و کشف الکروب فی مولد و شمائل و معجزات الحبیب المحبوب، طبع بولاق سال ۱۲۹۶. (معجم المطبوعات).