معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) مستعلی ابوالقاسم
احمدبن مستنصربن ظاهربن حاکم بن عزیزبن
معزبن منصوربن قائم بن مهدی. از خلفای
فاطمی مصر. مولد او در ۴۶۹ هـ . ق. و جلوس
وی روز عید غدیرخم ۴۸۷ و وفات او در
۴۹۵ بوده است. در زمان او دولت فاطمیان
مختل گردید و ترسایان بر شام مستولی شدند
چنانکه در ۴۹۱ بر انطاکیه و در ۴۹۲ بر
معرةالنعمان و بیت المقدس و در ۴۹۳ بر حیفا
و در ۴۹۴ بر قیساریه دست یافتند و احمد از
عهدهٔ دفع آنان برنیامد تا ایوبیان دست
ترسایان و هم فاطمیان را از مصر و شام کوتاه
کردند.