معنی و تعریف
[ لِ عَ بْ با ] (اِخ) نام بطنی از
بنی هاشم از نژاد عباس بن عبدالمطلب بن
هاشم بن عبدمناف، عمّ پیغمبر خاتم (ص). این
نام گاهی بر خلفای عباسی که پس از بنی امیه
خلافت یافتند اطلاق میشود. خلفای عباسی
از سال ۱۳۲ تا ۶۵۶ هـ .ق . خلافت داشته اند.
اول ایشان ابوالعباس عبداللََّه بن محمدبن
علی بن عبداللََّه بن عباس معروف بسفاح و آخر
آنان معروف به مستعصم باللََّه، و عدهٔ این
خلفاء ۳۷ تن و انقراض ایشان بر دست هلاکو
نبیرهٔ چنگیز بوده است. و محل خلافت آنان
ابتدا انبار و بعد کوفه و سپس بغداد بود.
بنی عباس. عباسیان. خلفای عباسی:
ابوالعباس سفاح ۱۳۲-۱۳۶
منصور۱۳۶-۱۵۸
مهدی ۱۵۸-۱۶۹
هادی ۱۶۹-۱۷۰
هارون الرشید ۱۷۰-۱۹۳
امین ۱۹۳-۱۹۸
مأمون ۱۹۸-۲۱۸
معتصم ۲۱۸-۲۲۷
واثق ۲۲۷-۲۳۲
متوکل ۲۳۲-۲۴۷
منتصر ۲۴۷-۲۴۸
مستعین ۲۴۸-۲۵۱
معتز ۲۵۱-۲۵۵
مهتدی ۲۵۵-۲۵۶
معتمد ۲۵۶-۲۷۹
معتضد ۲۷۹-۲۸۹
مکتفی ۲۸۹-۲۹۵
مقتدر ۲۹۵-۳۲۰
قاهر ۳۲۰-۳۲۲
راضی ۳۲۲-۳۲۹
متقی ۳۲۹-۳۳۳
مستکفی ۳۳۳-۳۳۴
مطیع ۳۳۴-۳۶۳
طایع ۳۶۳-۳۸۱
قادر ۳۸۱-۴۲۲
قائم ۴۲۲-۴۶۷
مقتدی ۴۶۷-۴۸۷
مستظهر ۴۸۷-۵۱۲
مسترشد ۵۱۲-۵۲۹
راشد ۵۲۹-۵۳۰
مقتفی ۵۳۰-۵۵۵
مستنجد ۵۵۵-۵۶۶
مستضی ء ۵۶۶-۵۷۵
ناصر ۵۷۵-۶۲۲
ظاهر ۶۲۲-۶۲۳
مستنصر ۶۲۳-۶۴۰
مستعصم ۶۴۰-۶۵۶