[ اَ مَ ] (اِخ) کافی. ملقب بشمس الدین قاضی القضاة قزوینی. صاحب حبیب السیر گوید: او از خوف فدائیان اسمعیلیه پیوسته مانند ماهی جوشن پوش بود و در باب وجوب دفع ملاحده مبالغه بجای آورد. بنا برآن منکوقاآن خاطر بر آن قرار داد که یکی از شاهزادگان را با سپاه فراوان صاحب عهدهٔ جمیع مهمات ایران گرداند و بعد از تقویم لوازم مشورت قرعهٔ اختیار از برای این کار بر هلاکوخان افتاد. رجوع بحبط ج ۲ ص ۲۱ و ۳۱ شود.