معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) عزّت پاشا. یکی از
وزرای دولت عثمانی در نیمهٔ دوم مائهٔ
دوازدهم هجریست. اصل او از کوتاهیه و از
نسل کرمیان بیک است. او از برآوردگان
بابعالی است و سپس مقام کدخدائی صدارت
عظمی داشت و پس از آن مدتی او را نفی
کردند و سپس آزاد شده و امانت ترسخانه
[ جیبه خانه ] و ضرابخانه بدو محول شد. و در
۱۱۸۴ هـ . ق. بمأموریت وی را بمصر
فرستادند و پس از بازگشت کرّت دیگر رتبهٔ
کدخدائی صدارت یافت و آنگاه که سرعسکر
بکرش محمد پاشا بقتل رسید او را درجهٔ
سرعسکری دادند و برای شجاعت و درایتی
که از وی بظهور پیوست متعاقب یکدیگر
حکمرانی و دین، ارزروم و حلب بدو مفوّض
آمد و سپس بمحافظی مدینه منصوب شد و
چون در وقایع سال ۱۱۹۱ در انجام وظائف
خویش قصور ورزید معزول و بمتصرفی
قدس شریف معین گردید و در ۱۱۹۳ آنگاه که
والی حلب بود عزل و اموال وی مصادره شد و
باز متصرفی قدس به وی تفویض گردید و بعد
از آن والی سلستره شده و در ۱۱۹۵ در وقتی
که سمت محافظی ده خوتین داشت بدانجا
وفات کرد.