[ اَ مَ ] (اِخ) عباسی. حاکم بامراللََّه ابوالعباس. یکی از کسانی که پس از معتصم در مصر دعوی خلافت کرد. وی چهل سال و چندماه این دعوی داشت و در ۷۰۱ هـ . ق. درگذشت و قرب مقبرهٔ سیدهٔ نفیسه مدفون گردید و پس از وی پسرش مستکفی مدعی خلافت بود.