معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) صفی الدین بن صالح یمنی
معروف به ابن ابی الرجال. او ادیبی عالم بود و
در صنعا میزیست. او راست: مطلع البدور و
مجمع البحور. و خطابت و انشاء خطبه بزمان
امام متوکل علی اللََّه اسماعیل بن قاسم با او بود.
و از مقربین امام و ملازم حضرت او بود.