معنی و تعریف
[ لِ ] (اِخ) اولاد زیادبن ابیه که
معاویةبن ابی سفیان او را بپدر خویش
ابوسفیان ملحق ساخت، و در دواوین و
انساب، او و فرزندانش را بقریش منسوب
کردند. و عبیداللََّه زیاد، حسین بن علی
علیه السلام را بامر یزید در کربلا بشهادت
رسانید:
کربلا چون مقام و منزل ساخت
تا که آل زیاد بر وی تاخت.سنائی.
کرده آل زیاد و شمر لعین
ابتذال چنین بتر بر دین.سنائی.
آل مروان و آل سفله زیاد
که نرفتند جز براه عناد.سنائی.
و مهدی عباسی در ۱۵۹ هـ .ق . نسب آنان را
بگردانید و بمردی موسوم به عبید رومی از
ثقیف نسب کرد.