[ لِ جَ نَ ] (اِخ) شعبه ای از قبیلهٔ ازد از اولاد جفنةبن عمرو مُزَیقیاء که در حدود شام از دست قیاصره دولتی تشکیل داده اند که تا ظهور و غلبهٔ اسلام باقی بوده، و امرای این دولت را غساسنه و ملوک غسان نیز گفته اند. و آنان از یمن بوده اند. در شمارهٔ ملوک این سلسله و اسامی و مدت فرمانروائی ایشان اختلاف بسیار است و مورد اتفاق اینکه آخرین ایشان جبلةبن الایهم بوده است که در زمان خلیفهٔ دوم اسلام آورد و بعد مرتد شد. و رجوع به جفنه شود.