[ اَ مَ ] (اِخ) بَرمَک. لغت نامهٔ اسدی بیت ذیل را از احمد برمک برای کلمهٔ ملک بمعنی سپیدی بن ناخن شاهد می آورد: ملک از ناخن همی جدا خواهی کرد دردت کند ای دوست خطا خواهی کرد.