معنی و تعریف
[ عَ یِ زَقْ قا ] (اِخ) ابن قاسم بن
محمد تجیبی مغربی. مشهور به زقاق و مکنی
به ابوالحسن. فقیه و شاعر و از مردم فاس بود.
از غرناطة نیز دیدن کرد و نزد برخی از علمای
آنجا بکسب دانش پرداخت و در سال ۹۱۲
هـ . ق. درگذشت. او راست: ۱- لامیه ای در
علم قضاء. ۲- المنهج المنتخب الی اصول
عزیت فی المذهب. (از معجم المؤلفین از
ایضاح المکنون بغدادی ج ۲ ص ۳۹۸ و هدیة
العارفین بغدادی ج ۱ ص ۷۴۰ و الاعلام
زرکلی ج ۵ ص ۱۳۶).