[ اَ مَ ] (اِخ) ابن یوسف کاتب، مکنی به ابوالجهم. صاحب رسالهٔ حسن. و این رساله بقول ابن الندیم یکی از پنج کتابی است که همهٔ مردم بر خوبی آن همداستانند. و بعربی نیز شعر میگفته و مقل است و دیوان او پنجاه ورقه است. ابن الندیم او را یکی از بلغای عشرهٔ ناس میشمارد و نیز او را رسایلی است. و ابوعبیداللََّه محمدبن عمران المرزبانی در الموشح از وی روایت کرده است. (الموشح چ مصر ص ۳۷۲، ۳۷۳، ۳۷۸).