[ اَ مَ ] (اِخ) ابن یحیی بن ابی بکر التلمسانی حنبلی، المشهور بابن ابی حجلة و ملقب بشهاب الدین و مکنی به ابوالعباس. شاعر و ادیب . رجوع به ابن ابی حجله احمد شود. و صاحب کشف الظنون در تحت کتاب المنهج الفائق او را مالکی و در تسلیةالحزین حنفی گفته است. و او راست: سبک الأنهر علی فرائض ملتقی الابحر، و تاریخ تألیف آن ۷۵۷ هـ .ق . است. غرائب العجائب و عجائب الغرائب. سجع الجلیل فیما جری من النیل. المنهج الفائق و المنهل الرائق فی احکام الوثائق. تسلیةالحزین فی موت البنین. زهرالکمام و سجع الحمام. منطق الطیر. عنوان السعادة و دلیل الموت علی الشهادة. مواصل المقاطیع. جوارالأخیار فی دار القرار. قصیرات الحجال. ادب الغض. النعمةالشاملة فی العشرة الکاملة. و مجتبی الادباء. سکردان السلطان. دیوان الصبابة. و رجوع بروضات الجنات ص ۷۴۷ س ۱۲ شود.