معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن هیثم بن فراس بن
محمدبن عطاء الشامی. یاقوت از مرزبانی آرد
که: او یکی از روات بسیارحدیث است و از
وی حسن بن علیل عنزی و ابوبکر وکیع
روایت کنند. و یاقوت گوید: پدر او هیثم بن
فراس شاعری بسیارشعر و جدّ او فراس از
شیعهٔ بنی العباس بود و تا زمان دولت هشام بن
عبدالملک بزیست و فراس را در اول دولت
[ یعنی دولت عباسیان ] اخباری است. و
مرزبانی باسنادی که به هیثم بن فراس منتهی
کند گوید عمّاربن ثمامة را انشاد کردم:
ینادی الجار خادمة فتسعی
مشمرة اذا حضر الطعام
و ادعوا حین یحضرنی طعامی
فلا اَمَة تجیب و لا غلام.
و محمدبن عباس از مبرد و او از هیثم بن
فراس دربارهٔ مفضل بن مروان وزیر معتصم
ابیات ذیل را نقل کند:
تجبرتَ یا فضل بن مروان فاعتبر
فقبلک کان الفضل و الفضل و الفضل
ثلاثة املاک مضوا لسبیلهم
ابادهم الموت المشتت و القتل
[ و از سه فضل، فضل بن یحیی و فضل بن ربیع
و فضل بن سهل را خواسته است. ]
فانک قد اصبحت فی الناس ظالماً
ستؤدی ََ کما اودی الثلاثة من قبل.
(معجم الأدباء یاقوت چ مارگلیوث ج ۲
ص ۱۲۶). و ابوعبیداللََّه محمدبن عمران
المرزبانی در الموشح از وی روایت کرده
است. (الموشح چ مصر ص ۱۶۴، ۱۹۸، ۲۳۸،
۲۴۰، ۲۵۶، ۲۵۷).