معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن مروان بن دوستک
ابونصر کردی حمیدی، ملقب به نصراالدولة،
صاحب میافارقین و دیار بکر بروزگار القائم
باللََّه عباسی. او پنجاه و دو سال پس از برادر
خویش ابوسعید منصوربن مروان امارت
داشت (۴۰۱ -۴۵۳ هـ .ق .). وی امیری
نیک بخت و عالی همت و با حزم و حسن
سیاست بود. گویند او در مدت دولت خود
کسی را مصادره نکرد و با انهماک در لذات،
عبادات وی ترک نشد. ابن مغربی صاحب
دیوان شعر و رسائل و مصنفات دیگر است و
هم فخرالدولةبن جهیر چند گاه وزارت او
داشتند و شعراء بسیار مدح او کرده و صلت
یافته اند. وفات او بسن ۷۷ سالگی در سال
۴۵۳ بوده است. و رجوع بحبط ۱ ص ۳۰۸ و
عیون الانباء شود.