[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمد واعظ، مکنی به ابوالعباس. یکی از مشاهیر ادبای اندلس. وی در علم و ادب و وعظ مشهور و اصل وی از اشبیلیه بود و سپس بمصر هجرت کرد و در ۶۸۴ هـ .ق . درگذشت. او راست: من انت محبوبه من ذا یعیّره و من صفوت له من ذا یکدّره هیهات عنک ملاح الکون تشغلنی والکل اعراض حسن انت جوهره. (قاموس الاعلام).