[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمد معصوم (سید)بن نصیرالدین بن ابراهیم، پدر سید علیخان صاحب تصانیف معروفه. مردی ادیب و فاضل بود. مولد او بطائف از بلاد حجاز بسال ۱۰۲۷ هـ .ق . و در ۱۰۵۵ باستدعای شاهنشاه عبداللََّه بن محمد قطب شاه حیدرآباد عازم آن شهر شد و پادشاه دختر خود بوی داد و پس از فوت شاه میرزا ابوالحسن مردی ایرانی که از مقربین شاه بود بر ملک دست یافت و صاحب ترجمه را که نیز داعیهٔ سلطنت داشت دستگیر و زندانی کرد تا در ۱۰۸۶ بحیدرآباد درگذشت. اشعار او بزبان عربی در سلافه و خلاصةالاثر مذکور است.