[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمد دارمی، مکنی به ابوالعباس مصیصی و معروف به نامی. شاعر عرب در دربار سیف الدولة حمدانی و از مدّاحان او بود. وی در طبقهٔ ابوالطیب متنبی محسوب است. وفاتش به سال ۳۹۹ یا ۳۷۱ هـ .ق . بحلب اتفاق افتاد.