معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمد برنسی فاسی
مالکی، مکنی به ابوالفضل و معروف بشیخ
زروق و ملقب بشهاب الدین. او راست:
قواعدالطریقة فی الجمع بین الشریعة و الحقیقة
و شرح الحکم العطائیه لابن عطاءاللََّه. وفات
وی به سال ۸۹۹ هـ .ق . بود. و در تاج العروس
(در مادهٔ ب ر ن س) آمده است: بُرنس کقنفذ؛
قبیلة من البربر، سمیت بهم مساکنهم و منهم
الولی الشهیر ابوالعباس احمدبن عیسی
[ بجای محمد ] الملقب بزروق استدرکه
شیخنا.