[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمد انطاکی، مکنی به ابوحامد و منبوز به ابورقعمق. او مداح المعز ابوتمیم بن معدبن منصوربن قائم بن مهدی عبیداللََّه و فرزندان او و جوهر قائد و وزیر ابوالفرج یقعوب بن کلس بود. و ثعالبی گوید وی نادرهٔ زمان و جملهٔ احسان بود و در شام همان مقام را دارد که ابن حجاج بعراق. وفات وی بگفتهٔ مسبحی در ۳۹۹ و بقولی ۳۸۹ هـ .ق . بوده است.