[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمدبن هالهٔ مقری، مکنی به ابوالعباس. یکی از فضلاء قراء شاگرد ابوعلی الحداد و ابوالعز الواسطی است و مردم بسیار نزد او قرآن درست کردند و او از حافظ اسماعیل بن محمدبن فضل و غانم بن ابی نصر البرجی و جز آن دو سماع کثیر دارد. وفات او پس از بازگشت از زیارت خانه بحلّة زیدیه بسال ۵۳۵ هـ .ق . بود. (معجم البلدان، در کلمهٔ رنان قریه ای باصفهان).