معنی و تعریف
[ عِ ] (ع اِ) اول تاریکی شبانگاه که
مابین مغرب و عتمة باشد. و یا از زوال آفتاب
تا طلوع فجر. (منتهی الارب) (از اقرب
الموارد). شبانگاه. (ترجمان القرآن جرجانی).
وقت نماز خفتن، و از نماز شام تا نماز خفتن.
(دهار).
- صلاتاالعشاء؛ نماز مغرب و نماز عتمة.
(از منتهی الارب).
- صلاةالعشاء؛ نماز خفتن : {/Bوَ مِنْ
بَعْدِ صَلاََةِ اَلْعِشََاءِ ثَلاََثُ عَوْرََاتٍ لَکُمْ ...
۲۷-۳۴۲۴:۵۸/}(قرآن ۲۴/۵۸)؛ و پس از نماز خفتن
سه عورت است مر شما را.
- عشاء آخر (آخرة)؛ وقت نماز خفتن. (از
مهذب الاسماء) (ازدهار).
- عشاء اول (اولی ََ)؛ وقت نماز شام. (از
مهذب الاسماء) (از دهار).
- نماز عشاء؛ نماز بعد از نماز مغرب، و آن
چهار رکعت است. (یادداشت مرحوم دهخدا).
در شرع، یکی از نمازهای روزانه است، و آن
نمازی است واجب با چهار رکعت که وقت
ادای آن پس از نماز مغرب است تا نصف شب
شرعی. (فرهنگ فارسی معین). صلاةالعشاء.
نماز خفتن.