معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمدبن منصور
الاشمونی الحنفی النحوی. ابن حجر گوید او
در عربیت و فنون فاضل بود و در نحو
لامیه ای کرد که از آن مکانت وی در فضل
شناخته آید و خود آن را شرحی مفید کرده
است و در فضل لااله الااللََّه کتابی تصنیف کرد
و در ۲۸ شوال سنهٔ ۸۰۹ هـ .ق . درگذشت.
(روضات ص ۸۳ س ۳ بآخر مانده).