[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمدبن عمر الحنفی، مکنی به ابوالعباس و معروف به ناطقی. او راست: واقعات الناطقی و خزانة الواقعات فی الفروع و هدایة فی الفروع. مؤلف کشف الظنون ذیل واقعات الناطقی و هدایة فی الفروع وفات او را سنهٔ ستّ و اربعین و اربعمائة (۴۴۶)، و ذیل خزانة الواقعات فی الفروع سنهٔ اثنین و اربعین و اربعمائه (۴۴۲) آورده است.