[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمدبن عبداللََّه بن الحسن بن عیّاش بن ابراهیم بن ایوب الجوهری، مشهور به ابن عیاش و مکنی به ابوعبداللََّه. عالم شیعی. وی در اوائل مائهٔ پنجم هجری میزیست. صاحب روضات گوید: او از معاصرین شیخ طوسی است و جعفربن محمد دورستی از وی روایت کند. او راست از کتب مشهوره: کتاب مقتضب الأثر فی النص علی ائمة الأثنَیْ عشر و این کتاب به وتیرهٔ کتاب علی بن الخراز قمی و تقلید آن نوشته شده است. و کتاب فی الأغسال المسنونة و جز آن و مجلسی در بحار و علماء دیگر در دیگر کتب از این کتاب روایت کنند. و رجوع به ابن عیّاش شود.