معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمدبن
عبدالکریم بن ابی سهل، و او را ابن ابی سهل
الاحول خوانند، و کنیت وی ابوالعباس است.
محمدبن اسحاق الندیم در الفهرست ذکر او
آورده است و گوید از قدماء کُتّاب و افاضل
آن طایفه بود. و عالم بصناعة خراج بود و در
این صناعت بر مردم عصر خویش تقدم
داشت. او راست: کتاب الخراج. و به سال ۲۷۰
هـ .ق . درگذشت. و ابن خلکان گوید از شرح
حال او چیزی بدست نیامد. و رجوع به ابن
عبدالکریم... شود.