معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمدبن سعیدبن
عبیداللََّه بن احمد بن سعیدبن ابی مریم
القرشی الوراق. مکنی به ابوبکر. او وراق
ابوالحسن احمدبن عمیربن جوصا الحافظ
الدمشقی است. و احمد به شهرت ابن الفطیس
معروف است. ابن عساکر در تاریخ دمشق
گوید: وفات او بشوال سال ۳۵۰ هـ . ق. و مولد
وی در رمضان سنهٔ ۲۷۱ یا ۲۷۲ بود. و او
صاحب خطی نیکو و مشهور است و از موالی
جویریة بنت ابی سفیان است و از جماعتی از
اهل شام روایت حدیث کند و باز ابن عساکر
آرد که عبدالعزیز کنانی ذکر او آورده است و
گوید: او ثقهٔ مامون بود ومردمان را به دمشق
وراقی کردی و نیکو خط بود. و یاقوت گوید
من خط وی ندیده ام.