[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمدبن زیاد غزی معروف به ابن اعرابی مکنی به ابوسعید محدث صوفی از مردم بصره نزیل مکه. یکی از کبار اصحاب جنید و عمرو بن عثمان مکی و نوری است از اسحاق زعفرانی و غیر او روایت داشته و تصنیف بسیار کرده است از آن جمله طبقات النساک. وی مجاور حرم بود و هم بدانجا به سال ۳۴۰ هـ . ق. یا ۳۴۱ در گذشت. و تألیفاتی در تصوف دارد. رجوع بروضات ص ۵۹ شود.