[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمدبن حمادهٔ
کاتب. مکنی به ابوالحسن. او یکی از افاضل
کتاب و صاحب تصانیف است و درک
صحبت ادبا کرده است. او راست: کتاب
امتحان الکتاب و دیوان ذوی الالباب. کتاب
شحذالفطنة. کتاب الرسائل.
لینک ها و اشتراک گذاری
احمد
شماره: 21487
تاریخ: ۱۴۰۴/۲/۳
معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمدبن حمادهٔ
کاتب. مکنی به ابوالحسن. او یکی از افاضل
کتاب و صاحب تصانیف است و درک
صحبت ادبا کرده است. او راست: کتاب
امتحان الکتاب و دیوان ذوی الالباب. کتاب
شحذالفطنة. کتاب الرسائل.