[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمدبن حسن شافعی. قاضی امین الدین. او راست: انس فی فضائل القدس که در آن بر کتاب ابن عم خود جامع المستقصی اعتماد و در ۶۰۳ هـ . ق. بر او قرائت کرده است.