معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمدبن اسحاق بن
ابی خمیصة. معروف به حرمی بن ابی العلاء.
مکنی به ابوعبداللََّه. مولد او مکه و مسکن وی
بغداد بود. خطیب ذکر او آورده و گوید: وفات
وی به سال ۳۱۷ هـ . ق. است و او کاتب ابوعمر
محمدبن یوسف القاضی است و از زبیر کتاب
النسب و جز آن را حدیث کند و از او
ابوحفص بن شاهین و ابوعمربن حیویه و بیش
از همه ابوالفرج بن الحسین الاصفهانی روایت
کنند. رجوع به حرمی ابوعبداللََّه احمد ... شود.