معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن محمدبن ابی محمد
یحیی بن المبارک العدوی الیزیدی. مکنی به
ابوجعفر پیش از سال ۲۶۰ هـ . ق. وفات یافت.
و او را دو پسر بود یکی موسوم به موسی و
مکنی به ابوعیسی و دیگر مکنی به ابوموسی و
آن دو از عم پدرشان ابراهیم بن ابی محمد
آنچه را که ابراهیم از اصمعی و ابوزید شنیده
بود روایت کرده اند. (ابن الندیم). و ابوعبیداللََّه
محمد بن عمران المرزبانی در الموشح از وی
روایت کرده است. و رجوع به یزیدیون و
ابوموسی احمد ... شود.