[ اَ مَ ] (اِخ) ابن عیسی مرشدی. ادیب و فاضل مکی. سید علیخان در سلافهٔ ترجمهٔ او آروده است: وی در مکه بزمان شریف احمدبن عبدالمطلب منصب قضا داشت و چندی مورد غضب شریف واقع شده محبوس و مقید بود سپس آزاد گردید و قصاید و اشعار نیکو از او نقل شده است. و حسن التخلص وی در این بیت بی نظیر است: صهباء تفعل بالالباب سورتها فعل السخاء بشهوان بن مسعود. و مطلع قصیده این است: فیروزج ام وشام القادة الرود یبدو علی سمط در منه منضود. و وفات او به سال ۱۰۴۷ هـ . ق. بوده است.