[ اَ مَ ] (اِخ) ابن عمر شیخ بن تیمور ملقب بمیرزا امیرک. او در ۸۱۱ هـ . ق. از دست عم خود شاهرخ بامارت اوزجند منصوب شد. سپس در جنگی که میان او و الغ بیک در گرفت مغلوب گردید و به مغولستان گریخت و آنگاه که بخراسان بازگشت بامر شاهرخ به زیارت کعبه شد. و از آن پس از حالات او اطلاعی در دست نیست. و وی با گروهی از امراء شاهزاده خلیل سلطان را که بیست و یکساله بود بسلطنت برداشت. رجوع به حبط، ج ۲ ص ۱۷۱، ۱۷۵، ۱۷۶، ۱۸۳، ۱۸۷، ۲۵۱ شود.