معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن عمربن علی مکی
عروضی سمرقندی مکنی به ابوالحسن و
ملقب بنظام الدین و متخلص بنظامی. وی از
مختصان دربار ملوک غوریه بامیان بوده
است و بین سال های ۵۵۱ و ۵۵۲ مجمع
النوادر یا چهار مقاله را به نام شمس المعالی
علی بن مسعودبن الحسین غوری کرده است و
معاصر خیام و امیر معزی است. و رجوع به
عروضی... شود.