[ اَ مَ ] (اِخ) ابن علی المادرائی الکاتب. ابوعبیداللََّه محمدبن عمران مرزبانی در موشح (ص ۳۵۰) آرد که احمدبن محمد کاتب مرا حدیث کرد که علی بن عبداللََّه بن المسیب او را حدیث کرد که چون احمد بن علی مادرانی، ابوالعباس بن ثوابه را در قصیدهٔ خود این هجا گفت: اما الکبیر فمن جلا لته یقال له لبابه و اذا خلا فممدّدُ فی البیت قد رفعوا کعابه و ارفض عنه زهوه و تقشعت تلک المهابه. علی بن عباس رومی او را بقصیده ای جواب داد که این ابیات از آن است: و أحلت فی بیت و ما زلت البعید من الاصابه انی یکون ممدّداً رجل و قد رفعوا کعابه لکنه بیت عرا ک لذکر معناه صبابه فعمیت عن سنن الطر یق و ظلت ترکب کل لابه.