[ اَ مَ ] (اِخ) ابن علی بن محمد الوکیل المعروف به ابن برهان [ بَ ] و مکنی به ابوالفتح فقیه شافعی. او متبحر در اصول و فروع و متفق و مختلف بود و فقه از ابوحامد غزالی و ابوبکر شاشی و کیا ابوالحسن الهراسی فرا گرفت و در فنون علوم مهارت یافت و متولی تدریس مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد بود و به سال ۵۲۰ هـ . ق. در بغداد درگذشت. او راست: کتاب الوجیز فی اصول الفقة. (روضات الجنات ص ۷۱). و کتاب وصول الی الاصول و رجوع به ابن برهان ابوالفتح... شود.