[ اَ مَ ] (اِخ) ابن علی (امیر ...) مکنی به ابوالعباس. ابوبکر محمدبن زکریای رازی کتاب منافع الاغذیة و دفع مضارها و نیز مقالة فیما سئل عنه فی انه لم صار من قلّ جماعه من الانسان طال عمره، را به نام او کرده است. رجوع به عیون الانباء ج ۱ ص ۳۲۰ و ۳۲۱ شود.