معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن علی. وزیر ابرقوهی
مکنی به ابوالقاسم. در قدیمترین نسخهٔ
منوچهری کتابخانهٔ مؤلف در قصیده ای مردف
به «کند همی» این بیت آمده است:
بر هر کسی لطف کند و لطف بیشتر
بر احمد ابرقوهی احمد کند همی (؟)
و در نسخ دیگر: احمدبن قومی و احمدبن
قوص آمده و ظاهراً همان احمد ابرقوهی
صحیح است و یاقوت در معجم البلدان آرد:
والی ابرقوه. هذه ینسب الوزیر ابوالقاسم
علی بن احمد الابرقوهی وزیر بهاءالدولةبن
عضدالدولةبن بویه. و در تاج العروس مادهٔ
«ب ر ق ه» در ذکر منسوبین به ابرقوه آرد: منه
ابوالقاسم علی بن احمد الابرقوهی الوزیر
بهاءالدولةبن عضدالدولةبن بویه و در حاشیه
نوشته شده: قوله علی بن احمد کذا بخط
الشارح موافقاً لما فی یاقوت والذی فی المتن
المطبوع احمدبن علی. و بنابراین ظاهراً این
قصیده از منوچهری نیست بلکه متعلق
بشاعریست از دربار دیالمه. و قرینهٔ دیگر هم
سستی و عدم سلاست این قصیده است که
بدیگر شعرهای منوچهری ماننده نیست. و
رجوع به ابوالقاسم احمدبن علی ... شود.