[ اَ مَ ] (اِخ) ابن عبداللََّه اصفهانی. رجوع به ابونعیم احمدبن عبداللََّه بن احمد اصفهانی شود و نیز او راست: المستخرج فی الحدیث و شفاء فی الطب المسند عن المصطفی (ظاهراً همان الطب النبی است) و هم مؤلف کشف الظنون ذیل ذکر کتاب الطب النبوی وفات او را به سال ۴۳۲ هـ . ق. آورد و خوندمیر در حبیب السیر (ج ۱ ص ۳۰۷) آرد که در سنهٔ ثلثین و اربعمائة حافظ ابونعیم احمدبن عبداللََّه الاصفهانی روضهٔ زندگانی را وداع کرد و او در ایام حیات خود مؤلفات درسلک تحریر آورد.