معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن عبداللََّه بن میمون
القداح. فرقه ای از قرامطه که پس از مرگ
محمدبن عبداللََّه بن میمون برادر او احمد را به
خلیفتی برداشتند و فرقهٔ دیگر پسر محمدبن
عبداللََّه بن میمون را که هم احمد نام داشت و
ملقب به ابوالشلعلع بود خلیفهٔ محمد شمردند.
(از ابن الندیم). و رجوع به ابوشلعلع شود.