معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن عبداللََّه بن حسن
بلادی بحرانی. از فضلاء و علما و پرهیزکاران
اواخر قرن یازدهم و اوائل قرن دوازدهم
هجری است وی از شاگردان فقیه و دانشمند
معاصر خود ابوالحسن سلیمان بن عبداللََّه بن
علی بن حسن بن احمدبن یوسف بن عمار
بحرانی سراوی است و بعض علماء
بزرگ
تلمذ او کرده اند و بنا بگفتهٔ صاحب روضات
وفات وی دوشنبهٔ چهاردهم رمضان ۱۱۳۷
هـ . ق. بوده است. رجوع به روضات الجنات
ص ۳۰۴ و ۳۰۵ شود.