معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن عبداللََّه. خوندمیر در
دستورالوزراء (ص ۸۱) آرد که: محمدبن
القاسم و احمدبن عبداللََّه در زمان القاهرباللََّه
بعد از عزل ابن مقله بنوبت متکفل امر وزارت
گشتند و هم او در حبیب السیر (ج ۱ ص ۳۰۴)
آرد که سلیمان بن حسن مخلد و احمدبن
میمون و محمدبن احمد القراویلطی
(؟) و
احمدبن عبداللََّه الاصفهانی در ایام جهانبانی
مکتفی بنوبت رایت وزارت برافراختند.