[ اَ مَ ] (اِخ) ابن عبدالرحمان بن نخیل الحمیری الشنتمری مکنی به ابوالعباس. شاگرد او ابوالعباس احمدبن عبدالعزیزبن عنزوان کاتب شنتمری آنگاه که او با گروهی از طلبه بشنتمریه نزد وی تلمذ میکرده اند در مدیح احمد گفته است: و مجلس لیس لشربه باع و باع الخیر فیه مدید و ربّما تقضی حیاة به (؟) و ینثنی العالم فیه بلید یزینه فی جمعه فتیة غر کما تدری صباح الخدود ما منهم فی جمعهم واحد الاّ اخونبل و ذهن حدید تجمعوا حول فقیه حوی حلماً و علماً مع رأی سدید ان جاءک النکر فی مشکل فأن من یبلغ ماقد ترید (؟) و ان یقل کان الذی قاله و لم یکن فیه لخلق مزید کأنه بین تلامیذه بدر بدا بین نجوم سعود. (معجم الادباء ج ۱ ص ۲۱۶).