معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن عبدالباقی بن حسن بن
محمدبن عبداللََّه بن حسن بن محمدبن
عبداللََّه بن طوق الربعی. در تاج العروس (مادهٔ
خ ی ر) آمده: «و خیران بالقدس منها احمدبن
عبدالباقی الربعی و ابونصربن طوق» هکذا فی
سائر اصول القاموس و الصواب انهما واحد
ففی تاریخ الخطیب البغدادی، ابونصر احمدبن
عبدالباقی بن الحسن بن محمدبن عبداللََّه بن
طوق الربعی الخیرانی الموصلی قدم بغداد سنة
۴۴۰ هـ . ق. و حدث عن نصربن احمد المرجی
الموصلی. فالصواب ان الواو زائدة فتأمل. و
رجوع به ابونصربن طوق شود.