معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن شهبهٔ اسدی دمشقی
مکنی به ابوبکر و ملقب به تقی الدین قاضی.
وی برطبق توصیهٔ استاد خویش شهاب
احمدبن حجی ذیلی بر ذیل عبرالاعصار و
خبرالامصار از سال ۷۴۸ تا سال ۷۶۸ هـ . ق.
کرد و نیز نقایص دیگر ذیل مزبور را مرتفع
ساخت. و او راست: مختصرالتهذیب و نیز او
یکی از صاحبان طبقات الشافعیه است. وفات
وی به سال ۸۵۱ بود. و رجوع به ابن شهبه
شود.