معنی و تعریف
[ اَ مَ ] (اِخ) ابن شمس الدین معروف
به بیضاوی. ادیب و مورخی متبحر بود و در
دمشق میزیست در مدرسهٔ حجازیه و مجرد
بود و جز بعلم اشتغال نداشت. شبی در مدرسه
استاد را با دو شاگرد کشته و هرچه بود بتاراج
بردند (۱۰۴۸ هـ . ق.) و قاتل معلوم نشد اما
حاکم دمشق از قرای شام جریمه ای بزرگ
بگرفت.