[ اَ مَ ] (اِخ) ابن شاهین قبرسی ادیب لغوی شاعر و مترسل. پدر او شاهین از مردم جزیرهٔ قبرس بود و در جنگی اسیر ترکان گشته یکی از امرا وی را به پسری خویش برگزید و او بتدریج در مناصب لشکری ترقی کرد تا یکی از اعیان شام شد و احمد صاحب ترجمه در دمشق متولد گردید و در جوانی مانند پدر در زی لشکریان بود تا در وقعه ای اسیر گشت و پس از رهائی از کار سپاهی گری کناره گرفت و به ادب و علم اقبال کرد و شهرت بسیار یافت و در یکی از مدارس دمشق تدریس میکرد. کتابی در لغت عرب کرده است موسوم به فاخر و اشعار نیکو از او بسیار نقل کرده اند. ولادتش به سال ۹۹۵ و وفات او در ۱۰۵۳ هـ . ق. بوده است و در وفات او گفته اند: قلت لماقضی ابن شاهین نحبا و هو مولی یشیر کل الیه رحم اللََّه سیدا و عزیزا بکت الارض و السماء علیه. و او راست: فصل الشباب و ماهنیت من الهوی و بدالمشیب و فیّ فضل تصابی و غدوت اعترض الدیار مسلما یوما فلم تسمح برد جوابی فکانها و کاننی فی رسمها اعشی بحدق فی سطور کتاب.